Meteen naar de inhoud
Home » Blog » ‘Met de blote kont’

‘Met de blote kont’

‘Met de blote kont’

Een uitspraak die mij altijd is bijgebleven.
Officieel spreekt men van ‘met de billen bloot’, maar dit kind met een TOS drukte zich net wat anders uit. Hij begreep de essentie van de uitdrukking, maar het lukte hem niet om de exacte woorden te vinden. Evengoed begreep ik hem, het is mij bijgebleven en misschien meer dan ooit van toepassing.
Het drukt, in alle vormen, de essentie van deze post uit.

Vol enthousiasme ben ik een tijd geleden begonnen met het idee om mijn ervaringen en kennis op het gebied van hoogbegaafdheid en een TOS te delen. Ik merkte als moeder, leerkracht en hoogbegaafdheidsspecialist dat er weinig bekendheid is over deze combinatie en dus klapte ik in de avonden geregeld mijn laptop open.

Als moeder rolde ik, nu een jaar of 5 geleden, het lange traject in.
Zo eentje met het ‘van het kastje naar de muur’ spel, specialisten die vanuit hun specialisme kijken naar het kind (maar daarmee niet de kennis van de andere kant hebben en dus niet het gehele kind meenemen), uitspraken over vermoedens van (andere) diagnoses of juist het missen van diagnoses (met als gevolg het uitblijven van passende hulp), kreeg ik te maken met weerstand maar gelukkig ook veel verrijkende gesprekken en het sparren met ‘open minded’ professionals, die meedachten en aangaven dat er te weinig van deze combinatie bekend is en mij aanmoedigden om door te gaan.

Ik rolde in landelijke netwerken waarbij zowel ouders als professionals bezig zijn met deze combinatie. Alle verhalen en ervaringen die er gedeeld worden, sterken mij in mijn ‘drive’
om bij te willen dragen aan meer bekendheid rondom de combinatie van hoogbegaafdheid en een TOS. Zo is voor mij het opnemen van mijn kennisvideo tot stand gekomen en het idee om deze te delen in de WereldTOSweek. Een week waarbij het doel is om meer bekendheid rondom TOS te genereren.

Maar nu, aan de vooravond van…

Het gevoel van ‘met de billen bloot’ is wellicht wel sterker dan ooit aanwezig.
Doe ik het wel? Doe ik het niet? Durf ik de stap te wagen? De spanning die in mijn lichaam aanwezig is, klamme handen, een versnelde hartslag…  Gedachten en gevoelens gaan tegen elkaar in.

Vanuit mijn eigen perfectionisme en eigen hoge lat, heb ik de neiging dit niet goed genoeg te vinden. Ik zie en hoor natuurlijk zelf alle imperfecties. De achtergrond is niet bepaald professioneel, ik voelde mij de dag van opname niet het meest fit, ik hoor mijn eigen versprekingen, ik zie dat het is verre van mijn perfecte plaatje….. en zo kan ik nog wel even door.

Ik kan mijzelf prima ‘vertellen’ dat dit ‘pas’ mijn eerste keer is en dat deze ervaringen mij sterker maken om te kunnen ‘modellen’ in mijn werk, mijn innerlijke stem is zowel mijn criticus als diegene die probeert te relativeren, maar tussen weten en voelen zit echt wel een verschil.
Even een zijsprong, wist je dat die innerlijke stem ook een vorm van ‘taal’ is en dus bij een TOS niet altijd vanzelfsprekend (goed) ontwikkeld is?

Terug naar mijn dilemma, ik kan genoeg redenen bedenken om het niet te doen maar dan komt weer het besef, ‘is dit niet juist waar het om gaat?’
Ik heb de keuze of ik nu ‘met de blote kont’ ga, hoe kwetsbaar dit ook voelt.
Kinderen met een Tos (ook die i.c.m hoogbegaafdheid) hebben deze keuze niet.
De gedachten en gevoelens, o.a. de kwetsbaarheid, die ik nu ervaar, zijn dikwijls onderdeel van hun leven en nemen zij met zich mee.

En dat is juist de reden waarom ik dit juist wel ga doen.
Om voor deze kinderen (en hun ouders) meer bekendheid te genereren!
Voor meer (h)erkenning van deze groep kinderen, voor meer passende hulp bij de uitdagingen die zij kunnen ervaren. Die gedachten sterken mij.

Daarom, bij deze, ga ik ‘met de blote kont’.
https://youniqtalentcoaching.nl/hoogbegaafdheid-en-een-tos/



Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *